Klokken van hoop

Gepubliceerd op 4 apr, 2020

“Het leven van ieder van ons is door het corona-virus fors veranderd. Ook het leven in de stad ziet er anders uit. Stille straten, lege terrassen, geen klokkengelui over de stad. Het zijn ingrijpende tijden die ieder van ons op een andere manier raken. Angst, kwetsbaarheid, verlies, ziekte en onzekerheid houden ons in verschillende mate bezig. Blijf ik gezond, blijven mijn geliefden gezond, hoe ziet de toekomst eruit, hoe lang gaat dit nog duren…? Allemaal vragen waar we de antwoorden niet op weten. Troost en steun kan gevonden worden in sociale contacten, die voor veel leden nu helaas op een laag pitje staan. Ook de contactmomenten in onze vereniging, voor velen van jullie een belangrijk onderdeel van het dagelijks leven, zijn weggevallen. Troost kan ook geput worden uit het klokkengelui, klokken die ons bemoedigen, troosten, steunen, verblijden….”

Met bovenstaande aanhef richtte het bestuur van het UKG een brief aan de leden van het gilde. Een bericht dat hen op de hoogte stelt dat er vanwege de pandemie de eerste tijd in Utrecht maar weinig klokken geluid zullen worden

Geloof, hoop, liefde en vrijheid


In Amsterdam luidde de Oude Kerk haar klokken nog wel. In zijn wekelijkse column in de NRC (18 april)  beschrijft Tommy Wieringa zijn gang, in het voetspoor van een luider, omhoog, naar die klokken. Het is woensdagavond kwart voor zeven. Om precies zeven uur zullen de klokken: Hoop, Geloof, Liefde en Vrijheid over de stad “van haar zonden beroofd door het virus” weerklinken.

Wieringa neemt De Liefde voor zijn rekening. Hij beschrijft hoe eeuwenlang de klokken voor de burgers de boodschappers van de stad waren. Men kende de klokken bij klank en naam. Hoe anders is dat tegenwoordig. “Niemand daar beneden wist dat het de klokken van hoop waren die daar klonken en dat ze voor hen klonken”. Desondanks worden ze toch geluid!

Na het luiden “waarbij de klokken soms wonderbaarlijke harmonieën voortbrachten en soms hun eigen gang gingen” , begaf de columnist zich naar boven waar de klokken van het carillon hangen. Gegoten door de gebroeders Hemony en Eijsbouts. Uitkijkend over de stad ontwaart hij een vreemde nieuwe wereld. “Een wereld met minder ruis”. Achter de horizon ziet hij zendmasten die in brand zijn gestoken. Want net als vroeger zoeken mensen naar een schuldige van een plaag van deze orde. De Amerikanen? De Chinezen? Of 5G? Een verschil met vroeger: toen kregen de Joden de schuld.

Als u de column wilt lezen klik dan hier.

Meer recente artikelen

Een rijke avond

Een rijke avond

Het was in meer dan een opzicht een rijke avond, 11 november 2021. Traditioneel een van de hoogtepunten van de jaarkalender van het UKG. De Sint Maartensviering. Vorig jaar was Nederland op slot en ook dit jaar dreigde het op het laatste moment weer mis te gaan. Onze...

Lees meer
Klokkenroof

Klokkenroof

De klokkenvordering in Utrecht tijdens WO-IIOnlangs was op NPO2 een documentaire te zien over de klokkenvordering in de Tweede Wereldoorlog. De bezetter vorderde veel klokken met het doel deze om te smelten tot kanonnen. In de video hier beneden interviewt Philip...

Lees meer
Beschermvrouwe UKG

Beschermvrouwe UKG

Toen de vorige burgemeester van Utrecht, Jan van Zanen, vertrok ontstond er bij het UKG een vacature. Van Zanen was nl. beschermheer. Het Gilde was daar erg blij mee en trots op. Op zaterdag 26 juni reikte voorzitter Alma van Bommel de nieuw geslagen UKG-penning ter...

Lees meer
Opmerking
Opmerking
Hoe zou je deze pagina willen beoordelen?
Heb je een opbouwende opmerking?
Volgende
Laat je e-mailadres achter als we contact met je mogen opnemen over je feedback
Terug
Inzenden
Bedankt voor het achterlaten van je opmerking!